5 ความจริงเกี่ยวกับเพลง Jingle Bells ที่คุณอาจจะไม่เคยรู้มาก่อน

ramswaroop1

            เมื่อพูดถึงวันคริสต์มาสพวกคุณจะนึกถึงอะไร โอเคคุณอาจจะนึกถึงซานต้าหรือแม้แต่ซานตี้และปล่องไฟ แต่ถ้าผมพูดถึงเพลงพวกคุณจะนึกถึงเพลงอะไรเป็นอันดับแรก ไม่ต้องคิดแบบไปไกลมาก ผมก็พอจะฟันธงว่าใน 3 อันดับแรกของคุณจะต้องมีเพลง Jingle Bells อยู่แน่ ๆ ไม่อันดับใดก็อันดับหนึ่ง เพราะว่า Jingle Bells คล้ายกับว่าจะกลายเป็นสัญลักษณ์ประจำวันคริสต์มาสไปแล้ว แต่ว่าความจริงแล้วมันกลับไม่ใช่อย่างนั้น เพราะว่าวันนี้เราจะพาทุกคนมาตะลุย 5 ความจริงเกี่ยวกับเพลง Jingle Bells ที่คุณอาจจะไม่เคยรู้มาก่อน 5 ความจริงเกี่ยวกับเพลง Jingle Bells Jingle Bells ไม่ได้ชื่อ Jingle Bells ตั้งแต่แรก แต่เริ่มแรกเดิมที Jingle Bells มีชื่อว่า ‘One Horse Open Sleigh’ ถูกเขียนขึ้นในปี 1857 ก่อนที่ Pierpont จะมาจดลิขสิทธิ์ในชื่อของ “Jingle Bells, or […]

10 ความจริงเกี่ยวกับนิวยอร์กที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดขึ้นจริงๆ

ramswaroop1

            ‘New York city’ หรือนิวยอร์ก รัฐแห่งความเจริญ ความอลังการงานสร้างที่เป็นความฝันของใครหลายๆ คนว่าสักวันหนึ่งฉันจะต้องไปเหยียบมันให้ได้สักครั้งในชีวิต แต่ว่า แต่ว่า! แต่ว่า!! จะไปบ้านเมืองเขาเราก็ต้องรู้ประวัติเบื้องหลังกันบ้าง บางคนบอกว่ารู้แล้วแต่ว่าความจริงที่ผมจะเล่าดังต่อไปนี้อาจจะเป็นความจริงบางอย่างที่คุณอาจจะไม่เคยได้ยินมาก่อนก็เป็นได้ พร้อมกันหรือยังล่ะ 10 FACTS เกี่ยวกับนิวยอร์ก NYC หรือนิวยอร์กซิตี้ ( New York City ) ขึ้นชื่อเรื่องพิซซ่าสุด ๆ และก็แน่นอนว่านิวยอร์กก็คือที่ตั้งของร้านพิซซ่าแห่งแรกของสหรัฐอเมริกาเหมือนกัน Lombardi เปิดให้บริการในปี 1895 จนกระทั่งปัจจุบันก็ยังคงรักษามาตรฐานเป็นพิซซ่าที่ดีที่สุดอยู่ที่ และที่น่าประหลาดใจที่สุดก็คือตั๋วรถไฟ 1 รอบ กับราคาพิซซ่าของ Lombardi เท่ากันมาตลอด 50 ปี ไม่รู้ว่าเพราะอะไร มากกว่า 800 ภาษาถูกพูดในนิวยอร์ก เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่านิวยอร์กมีความหลากหลายทางภาษามากที่สุดในโลก การบีบแตรรถใน นิวยอร์กเป็นเรื่องผิดกฎหมาย ฟังดุไม่น่าเชื่อ แต่นี่ล่ะคือเรื่องจริงเสียยิ่งกว่าจริง เพราะฉะนั้นถ้าคุณไปนิวยอร์กแล้วได้ยินเสียงแตร อันนี้อาจจะมาผิดที่ไม่ก็มีการกระทำผิดกฎหมายเกิดขึ้นตรงหน้าคุณแล้วล่ะ […]

ความทรงจำที่กลับมาเกิดขึ้นใหม่

ramswaroop1

            บางครั้งเมื่อเรากำลังอยู่ในสถานที่หรือในสถานการณ์ใดที่เรามีความรู้สึกว่าเราเคยอยู่ เคยกระทำหรือเคยเป็นในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นขณะปัจจุบัน แต่ก็เป็นความทรงจำที่เกิดขึ้นในเวลาสั้นๆ อาการแบบนี้เป็นที่เข้าใจทางสากลว่าคืออาการเดจาวู (Deja Vu) ซึ่งในทางการแพทย์จะใช้คำว่า Promnesia หรือ Paramnesia          เดจาวูเป็นคำภาษาฝรั่งเศสมีความหมายถึงความรู้สึกของคนๆหนึ่งที่รู้สึกเสมือนว่าตัวเองเคยมีชีวิตอยู่ในสถานการณ์ปัจจุบันมาก่อน แม้ว่าบางคนจะตีความเดจาวูในบริบทเหนือธรรมชาติ แต่ทางวิทยาศาสตร์อธิบายเดจาวูว่ามันเป็นความผิดปกติของความทรงจำ โดยที่แม้ว่าจะมีความรู้สึกในการระลึกถึงเวลาสถานที่และการกระทำของเหตุการณ์นั้นอย่างไม่ชัดเจนแน่นอนหรือไม่น่าเชื่อว่าเป็นไปได้          เดจาวูมีสองประเภทคือเดจาวูในความหมายทางความผิดปกติทางร่างกายซึ่งมักเกี่ยวข้องกับโรคลมชักที่มีอาการเป็นเวลานานผิดปกติหรือบ่อยครั้ง หรือเกี่ยวข้องกับอาการอื่น ๆ เช่น ภาพหลอน อาจเป็นตัวบ่งชี้ความเจ็บป่วยทางระบบประสาทหรือจิตเวช และเดจาวูในลักษณะที่ไม่ใช่ความผิดปกติทางกายของคนที่มีสุขภาพปกติ โดยที่ประมาณสองในสามของผู้ที่มีประสบการณ์เดจาวูคือผู้ที่เดินทางมากหรือดูภาพยนตร์มากมีแนวโน้มที่จะสัมผัสกับเดจาวูมากกว่าคนอื่น ๆ นอกจากนี้ผู้คนยังมีแนวโน้มที่จะมีความทรงจำแบบเดจาวูมากขึ้นในสภาวะที่เปราะบางหรืออยู่ภายใต้ความกดดันสูง และการวิจัยแสดงให้เห็นว่าประสบการณ์ของเดจาวูก็ลดลงตามอายุที่มากขึ้นเช่นกัน          เดจาวูอาจเกี่ยวข้องกับโรคลมบ้าหมูประเภทหนึ่ง ประสบการณ์นี้เป็นความผิดปกติทางระบบประสาทที่เกี่ยวข้องกับการปล่อยกระแสไฟฟ้าในสมอง ทำให้เกิดความทรงจำที่รุนแรงว่าเหตุการณ์หรือประสบการณ์ที่กำลังประสบอยู่ในปัจจุบันเป็นเหตุการณ์ในอดีตที่ได้เกิดขึ้นแล้ว          ยาบางชนิดเพิ่มโอกาสในการเกิดเดจาวูในผู้ใช้ส่งผลให้เกิดความทรงจำว่าเหตุการณ์หรือประสบการณ์ที่กำลังเผชิญนี้อยู่ในอดีตที่เคยเกิดขึ้นแล้วเช่นกัน ในทางเภสัชกรรมยาบางชนิดเมื่อนำมาร่วมกันก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับสาเหตุของอาการเดจาวู มีรายงานการวิจัยกรณีของชายที่มีสุขภาพแข็งแรงคนหนึ่งเริ่มมีอาการเดจาวูอย่างรุนแรงและกำเริบเมื่อรับประทานยา Amantadine และ Phenylpropanolamine ร่วมกันเพื่อบรรเทาอาการไข้หวัด          จากการวิจัยได้เชื่อมโยงประสบการณ์เดจาวูกับความสามารถทางความจำที่ดี หน่วยความจำการรับรู้ช่วยให้ผู้คนตระหนักถึงเหตุการณ์หรือสภาวะที่พวกเขากำลังประสบนั้นเคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เมื่อผู้คนประสบกับเดจาวูพวกเขาอาจมีความทรงจำในสถานการณ์บางอย่างที่พวกเขาไม่เคยพบเจอจริง          ความคล้ายคลึงกันระหว่างสิ่งเร้าที่กระตุ้นด้วยเดจาวูกับสิ่งที่มีอยู่หรือไม่มีอยู่แต่แตกต่างกัน ร่องรอยความทรงจำอาจนำไปสู่ความรู้สึกว่าเหตุการณ์หรือประสบการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ในอดีตเคยเกิดขึ้นแล้ว ดังนั้นการเผชิญหน้ากับบางสิ่งที่กระตุ้นความสัมพันธ์โดยนัยของประสบการณ์หรือความรู้สึกที่ไม่สามารถจดจำได้อาจนำไปสู่เดจาวู          ทางตะวันตกจะให้น้ำหนักกับอาการเดจาวูในเชิงการแพทย์อย่างโรคบางชนิดหรืออาการทางพันธุกรรมและอาการประสาทหลอน […]

การถอนคำสาบานสำหรับผู้ที่มีเจ้าของติดตัวมา

ramswaroop1

            คุณได้เคยให้คำสาบานพันธะกับใครไว้หรือไม่…หากมีหรือไม่รู้ก็ตาม การที่คุณสามารถถอนคำสาบานที่ตัวเองมีในกาลก่อนได้ก็นับเป็นสิ่งที่ควรค่าอย่างยิ่งเพื่อให้ตัวคุณในปัจจุบันและอนาคตวันหน้ามีความสดใสมากขึ้น อีกทั้งยังเป็นการขอขมาคนในอดีตหลายคนด้วย วันนี้เราจึงจะมาเสนอการถอนคำสาบานสำหรับผู้ที่มีเจ้าของติดตัวมา คำสาบานสำหรับผู้ที่มีเจ้าของติดตัวมาคืออะไร?             คำสาบานสำหรับผู้ที่มีเจ้าของติดตัวมา เป็นคำสาบานหรือคำสัญญาที่เกิดจากการที่เราได้อธิษฐานผ่านจิตใจหรือคำพูดในชาติก่อนที่จะขอให้ได้ครองคู่กับคนที่รักอีกในชาติถัดไปและต่อ ๆ ไปอีกเพียงเพราะในชาติที่สาบานนั้น คุณรู้สึกรักและผูกพันกับเขามากจนไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องไปไหนหรือเป็นของใครอีกในกาลข้างหน้า อยากจะให้เขาเป็นของเราแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ซึ่งอาจจะเป็นความคิดของคุณฝ่ายเดียวหรืออาจจะมีเขาที่ร่วมสาบานพร้อมกับคุณด้วยทำให้คำสาบานมีผลต่อชีวิตของคุณมาจนถึงชาติปัจจุบันวันนี้ ทำไมคุณจึงต้องถอนคำสาบานสำหรับผู้ที่มีเจ้าของติดตัวมา?             ในอดีตชาติเราไม่อาจรู้ได้ว่าตัวเองเคยสาบานรักหรือผูกคำสัญญาใด ๆ กับใครไว้ด้วยจิตที่บริสุทธิ์ จิตที่แค้น หรือจิตที่ปรารถนาสูงไม่ แน่นอนแม้ว่าคำสาบานสัญญานั้นเมื่อพูดออกมาแล้วก็ควรทำให้ได้จริง ๆ แต่เมื่อเกิดมาในชาตินี้ที่เราไม่สามารถจำอดีตได้ คำเหล่านั้นก็ไม่ต่างอะไรกับบ่วงที่มองไม่เห็นซึ่งพันธนาการเราแบบไม่ทรมาน เพียงแต่มันจะทำให้เราขาดอิสระในชีวิตจนบางทีก็รู้สึกว่าไม่มีใครเข้าหาเราได้เลย และบางคนก็อาจมีเจ้าของคำสัญญาที่ให้ไว้กับเขาซึ่งเป็นดวงจิตจริงติดตัวมาจนถึงชาตินี้เพื่อทำให้คำสัญญาของเรายังคงอยู่ตลอดไปจนหมดลมหายใจ ซึ่งหากคำสาบานส่งผลดีในอนาคตก็ดีไป แต่หากทำให้เราในปัจจุบันยังคงตกอยู่ภายใต้การควบคุมในชาติก่อนต่อไปไม่จบไม่สิ้นก็ย่อมจะทำให้ต้องรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้นจึงต้องถอนคำสาบานของคุณซึ่งเป็นหนทางที่ดีที่สุดในการปลดปล่อยคุณและเขา แล้วขอให้ได้คู่ครองตามผลบุญทำกรรมแต่งโดยแท้จริง วิธีถอนคำสาบานสำหรับผู้ที่มีเจ้าของติดตัวมา             วิธีถอนคำสาบานสำหรับผู้ที่มีเจ้าของติดตัวมา คุณจะต้องสวดมนต์โดยการเริ่มจากตั้งนะโม 3 จบ หลังจากนั้นให้ท่อง “สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต อุกาสะ ทะวารัตตะเยนะ กะตัง สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม […]

วิญญาณร้ายเดอะคอนเจอริ่ง

ramswaroop1

         เดอะคอนเจอริ่ง (The Conjuring) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญเกี่ยวกับวิญญาณร้าย สร้างในปี 2013 กำกับการแสดงโดยเจมส์ วาน (James Wan) และเขียนบทโดยแชด เฮย์ส (Chad Hayes) และแครี่ ดับเบิลยู เฮย์ส (Carey W. Hayes) สร้างโดยวอร์เนอร์ บราเธอร์ พิคเจอร์ (Warner Bros. Pictures) และนิวไลน์ ซีนีมา (Newline Cinema)          เดอะคอนเจอริ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของจักรวาลคอนเจอริ่ง (​​Conjuring Universe)  โดยได้แพทริค วิลสัน (Patrick Wilson) และเวร่า ฟาร์มิกา (Vera Farmiga) มารับบทเอ็ดและลอร์เรน วอร์เรน (Ed and Lorraine Warren) สามีภรรยานักปิศาจวิทยาที่ทำหน้าที่สืบสวนและเขียนเรื่องราวที่เกี่ยวกับวิญญาณร้ายเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้น […]

อากิระ คุโรซาว่า

ramswaroop1

เขาคือผู้กำกับ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างชาวญี่ปุ่นที่ได้รับการยกย่องจากทั่วโลก เขาฝากผลงานในระดับขึ้นหิ้งและอยู่ในความทรงจำของคนทั้งโลก ภาพยนตร์ของเขาถือเป็นต้นแบบของผู้กำกับภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดหลายคนรวมทั้งจอร์จ ลูคัส เขาคืออากิระ คุโรซาว่า (Akira Kurosawa) ผู้กำกับภาพยนตร์ผู้เป็นตำนานของวงการภาพยนตร์ของญี่ปุ่นและของโลก ประวัติชีวิตของอากิระ คุโรซาว่า อากิระ คุโรซาว่า เกิดในตระกูลที่บรรพบุรุษเป็นซามูไรในอดีต เขาเกิดที่โตเกียว  ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ปี ค.ศ. 1910 เขาเกิดในตระกูลที่บรรพบุรุษเป็นซามูไร เขาเป็นบุตรคนสุดท้องในบรรดาพี่น้องทั้งหมดแปดคน บิดาของเขาเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน      ในวัยเด็กเขาสนใจในเรื่องของศิลปะและการฝึกฝนเคนโด้มาก ปี 1935 เขาเข้าทำงานเป็นผู้ช่วยของผู้กำกับภาพยนตร์ที่ชื่อ คาจิโร่ ยามาโมโต้        (Kajiro Yamamoto) และเข้าร่วมทำงานใน Photo Chemical Laboratories หรือที่เรียกว่า P.C.L. (ซึ่งต่อมากลายเป็นสตูดิโอใหญ่ Toho) เขาได้เรียนรู้ศาสตร์ภาพยนตร์จากยามาโมโต้และได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นชั้นเป็นผู้กำกับในเวลาต่อมา อากิระ คูโรซาว่าแต่งงานกับนักแสดงสาวชาวญี่ปุ่น  โยโกะ ยากูชิ (Yoko Yuguchi) […]

อัจฉริยะนักสืบ

ramswaroop1

            เชอร์ล็อค โฮลมส์ (Sherlock Holmes) เป็นนักสืบที่ทำงานหลักเป็นที่ปรึกษาให้กับสก็อตแลนด์ยาร์ด (Scotland Yard) เขาใช้ความเป็นอัจฉริยะของเขาที่มีอยู่หลายอย่างทั้งการสังเกต การหักล้างทางหลักการ นิติวิทยาศาสตร์ และตรรกะวิทยา มาใช้ประกอบการสืบสวนและการวิเคราะห์เพื่อไขคดีต่างๆ โดยได้รับการสนับสนุนจากดอกเตอร์จอห์น เอช วัตสัน       (Dr John H Watson) เพิ่อนของเขาซึ่งเคยเป็นแพทย์ทหารในสงครามและเมื่อกลับจากสงครามวัตสันจึงมาหางานทางการแพทย์ในกรุงลอนดอนและพบกับโฮลมส์ ทั้งสองจึงตกลงกันว่าจะแชร์ค่าเช่าห้องกันที่บ้านเช่าของคุณนายฮัดสันที่เลขที่ 211B ถนนเบเกอร์ กรุงลอนดอน          เชอร์ล็อค โฮลมส์ เกิดเมื่อปี 1854 ไม่มีใครทราบความชัดเจนเรื่องพ่อและแม่ เขามีพี่ชายคนหนึ่งชื่อไมครอฟ โฮลมส์ (Microft Holmes) เป็นบุคคลสำคัญที่ทำงานด้านข้อมูลให้รัฐบาลและประสานงานกับโฮลมส์อย่างลับๆในงานที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล ในการทำงานเป็นนักสืบให้กับตำรวจ โฮลมส์จะติดต่อโดยตรงกับสารวัตรเลสเตลดจากสก็อตแลนด์ยาร์ด          เชอร์ล็อค โฮลมส์ เป็นตัวละคร นักสืบเอกชนที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยเซอร์ อาร์เธอร์ โคแนน ดอยล์ (Sir Arthur Conan Doyle) […]

สามีภรรยานักปิศาจวิทยา

ramswaroop1

         ความเชื่อเรื่องภูติผีปิศาจมีอยู่ทุกพื้นที่ของโลก แม้แต่ประเทศตะวันตกความเชื่อเหล่านี้ก็ยังมีอิทธิพลกับสังคมและแต่ละประเทศที่มีความเชื่อเหล่านี้ก็จะมีพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับการไล่ผีของตน ในสหรัฐอเมริกามีอาชีพหนึ่งที่ทำงานกับความเชื่อของผู้คนและใช้ประสบการณ์ของตนเองมาประกอบการหาสาเหตุของสิ่งเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นคืออาชีพนักปิศาจวิทยาซึ่งบางครั้งคนเหล่านี้ถึงกับช่วยทำพิธีไล่ผีด้วยตนเอง          เอ็ดและลอร์เรน วอร์เรน สองสามีภรรยาเป็นนักปิศาจวิทยาชื่อดังซึ่งเป็นที่รู้กันทั่วสหรัฐอเมริกาในเรื่องการพิสูจน์สิ่งลี้ลับ ทั้งสองได้เขียนหนังสือเล่าถึงประสบการณ์ในการสัมผัสกับสิ่งที่เรียกว่าวิญญาณของพวกเขารวมทั้งได้รับเชิญไปบรรยายเกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาติที่ประสบมา สมัยยังเด็กเอ็ดเวิร์ด วอร์เรน เคยสัมผัสกับสิ่งที่เขาคิดว่าเป็นวิญญาณของหญิงชราที่ต้องการสื่อสารกับเขาในบ้านของเขาที่รัฐคอนเนคติคัต ทำให้เขาเกิดความเชื่อในเรื่องการมีอยู่ของสิ่งเหล่านี้ ตั้งแต่นั้นมาเขาก็เริ่มสนใจเรื่องเหนือธรรมชาติและเรื่องลึกลับ เขาพยายามศึกษาเรื่องเหล่านี้จนมีความรู้และความเชี่ยวชาญ ต่อมาเอ็ดได้พบรักและแต่งงานกับลอร์เรน ริต้า โมแรน เธอเป็นนักจิตวิทยาเธอที่มีความสามารถพิเศษในการสัมผัสหรือสื่อกับวิญญาณได้  หลังจากที่เอ็ดกลับจากออกรบในสงครามโลกครั้งที่ 2 และทั้งสองได้ให้กำเนิดลูกสาวคนหนึ่ง เอ็ดชักชวนลอร์เรนให้ใช้ความสามารถพิเศษของเธอในการพิสูจน์สิ่งลี้ลับที่มารบกวนผู้คนและให้คำแนะนำและแก้ปัญหาให้กับพวกเขา โดยไปเสนอตัวเองตามบ้านต่างๆ แต่ก็ไม่ค่อยจะได้รับการต้อนรับที่ดีหรือได้รับการตอบรับนัก เอ็ดจึงต้องหาเลี้ยงครอบครัวด้วยการวาดรูปขายเพื่อนำเงินมาเลี้ยงครอบครัวไปด้วย เอ็ดและลอร์เรนพยายามหาหนทางที่จะไปคุยกับเจ้าของบ้านแต่ละหลังที่เขาสืบมาว่ามีเหตุการณ์แปลกประหลาดเกิดขึ้น โดยเริ่มจากการไปยืนวาดรูปหน้าบ้านแต่ละหลัง หากมีโอกาสได้เข้าไปในบ้าน เขาจะพูดคุยเพื่อถามเจ้าของบ้านเหล่านั้นถึงสิ่งแปลกๆ ที่ไม่สามารถหาสาเหตุที่เกิดขึ้น ภายหลังจากที่ได้ทำงานเป็นนักปิศาจวิทยามาหลายปีและได้ไขปัญหากรณีลี้ลับต่างๆมากมาย เอ็ดเคยพูดว่าความจริงวิญญาณก็ต้องการความช่วยเหลือเหมือนกัน หากสามารถทำได้เขาก็จะพยายามช่วยเหลือวิญญาณเหล่านี้เช่นกัน          ต่อมามีนักสร้างภาพยนต์หลายรายนำเรื่องราวการทำงานเป็นนักปิศาจวิทยาของพวกเขาในกรณีต่างๆ ไปสร้างเป็นภาพยนตร์หลายเรื่อง ตัวอย่างเช่น เหตุการณ์ที่เกิดกับครอบครัวสเตเนกเกอร์ เมื่อปี 1987 ที่บ้านในรัฐคอนเนคติก้ต กรณีนี้ได้มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง The Haunting in Connecticut ในปี 2009 หรือกรณีครอบครัวเพอร์รอน ที่เกิดขึ้นเมื่อปี […]

ภัยพิบัติที่เชอร์โนบิล

ramswaroop1

         โรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์เชอร์โนบิลตั้งอยู่ใกล้เมืองพริเพียต (Pripyat) ทางตอนเหนือของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียดยูเครนซึ่งได้เกิดอุบัติเหตุการระเบิดขึ้น การระเบิดครั้งนี้องค์การสหประชาชาติระบุว่าเป็นหายนะที่เกิดจากนิวเคลียร์ที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์          เมื่อวันเสาร์ที่ 26 เมษายน 1986 เกิดภัยพิบัติขึ้นที่เชอร์โนบิล โดยมีต้นเหตุเกิดจากอุบัติเหตุที่เตาปฏิกรณ์หมายเลข 4 ถือเป็นภัยพิบัตินิวเคลียร์ที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์และมีสาเหตุจากอุบัติเหตุทางพลังงานนิวเคลียร์หนึ่งในสองครั้งที่มีระดับความรุนแรงสูงสุดในระดับเหตุการณ์ระหว่างประเทศและอีกเหตุการหนึ่งคือภัยพิบัติโรงไฟฟ้าเคลียร์ฟุกุชิมะไดอิจิในปี 2011 ในญี่ปุ่น          อุบัติเหตุที่เชอร์โนบิลเริ่มเกิดระหว่างการทดสอบความปลอดภัยของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์แบบ RBMK ซึ่งใช้กันทั่วไปในสหภาพโซเวียด การทดสอบนี้เป็นการจำลองเหตุการณ์ไฟฟ้าดับเพื่อช่วยในการพัฒนาขั้นตอนความปลอดภัยในการรักษาการหมุนเวียนน้ำหล่อเย็นของเครื่องปฏิกรณ์จนกว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรองจะสามารถจ่ายพลังงานได้ ช่องว่างนี้มีเวลาประมาณหนึ่งนาทีและถูกระบุว่าเป็นปัญหาด้านความปลอดภัยที่อาจทำให้แกนเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ร้อนเกินไป          ความคาดหวังว่าในระหว่างการปิดเครื่องปฏิกรณ์ตามกำหนดเวลาพลังงานหมุนเวียนที่เหลืออยู่ในเครื่องกำเนิดพลังงานสามารถให้พลังงานเพียงพอที่จะครอบคลุมช่องว่างนี้ การทดสอบดังกล่าวที่เชอร์โนบิลสามครั้งก่อนหน้าดำเนินการตั้งแต่ปี 1982 แต่ล้มเหลวในการแก้ปัญหา ในความพยายามครั้งที่สี่นี้มีความล่าช้าที่ไม่ได้คาดไว้เกิดขึ้นถึง 10 ชั่วโมง หมายความว่ามีช่วงเวลาของการปฏิบัติการที่ไม่ได้เตรียมการที่กำลังเตาปฏิกรณ์ต้องทำงานอยู่          ในระหว่างที่กำลังเตาปฏิกรณ์ลดลงตามแผนเพื่อเตรียมการทดสอบที่เชอร์โนบิล      เกิดเหตุกำลังไฟฟ้าลดลงโดยไม่คาดคิดถึงระดับใกล้ศูนย์ ผู้ปฏิบัติงานสามารถเรียกคืนกำลังไฟฟ้าได้เพียงบางส่วนซึ่งทำให้เครื่องปฏิกรณ์อยู่ในสภาพที่ไม่เสถียร การตอบสนองความเสี่ยงนี้ไม่ปรากฏชัดเจนในคู่มือการทำงาน ดังนั้นผู้ปฏิบัติงานจึงดำเนินการทดสอบทางไฟฟ้าต่อไป เมื่อการทดสอบเสร็จสิ้นผู้ปฏิบัติงานได้พยายามปิดเครื่องปฏิกรณ์ แต่การรวมกันของสภาวะที่ไม่เสถียรและข้อบกพร่องในการออกแบบเครื่องปฏิกรณ์ทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ทางนิวเคลียร์ที่ไม่สามารถควบคุมได้แทน          พลังงานจำนวนมากถูกปลดปล่อยออกมาอย่างกะทันหัน ทำให้น้ำหล่อเย็นที่ร้อนจัดและทำให้แกนเครื่องปฏิกรณ์แตกออกจากการระเบิดของไอน้ำที่มีกำลังทำลายล้างสูง สิ่งที่ตามมาทันทีคือไฟจากแกนเครื่องปฏิกรณ์ที่เปิดโล่งของเชอร์โนบิลได้ปล่อยกัมมันตภาพรังสีออกไปในอากาศจำนวนมากเป็นเวลาประมาณเก้าวันซึ่งทำให้เกิดตะกอนกระจายไปยังส่วนต่างๆ ของสหภาพโซเวียดและยุโรปตะวันตกโดยเฉพาะเบลารุสซึ่งอยู่ห่างออกไป 16 กิโลเมตร           การปนเปื้อนของกัมมันตภาพรังสีในปริมาณที่เท่ากับการระเบิดครั้งแรก อันเป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของระดับรังสีในพื้นที่รอบๆ ในรัศมี […]

ปักกิ่งเมื่อสามสิบปีก่อน

ramswaroop1

         เมื่อสามสิบปีก่อน ผู้เขียนได้ทุนไปเรียนในหลักสูตรทางด้านโครงข่ายคอมพิวเตอร์ที่นครปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นเวลาประมาณ 3 เดือน โดยเป็นทุนสนับสนุนจากสหประชาชาติ          เมื่อไปถึงปักกิ่งประมาณหนึ่งทุ่มตามเวลาท้องถิ่น ตอนนั้นสนามบินที่ปักกิ่งเป็นสนามบินเก่าไม่ใช่สนามบินแห่งใหม่ที่ทันสมัยเหมือนปัจจุบัน หลังจากแลกเงินดอลล่าร์ทีสนามบินเป็นเงินหยวนสำหรับนักท่องเที่ยวแล้วจึงเรียกรถแท็กซี่จากสนามบินไปยังที่พักที่มหาวิทยาลัยการไปรษณีย์และโทรคมนาคมปักกิ่ง ที่พักในมหาวิทยาลัยเป็นอาคารพักสำหรับนักศึกษาชาวต่างชาติ          หลักสูตรที่ไปเรียนที่ปักกิ่งนี้ทางสหประชาชาติให้ทุนสนับสนุนแก่ประเทศที่กำลังพัฒนาในเอเชียและแปซิฟิกจึงมีเพิ่อนร่วมชั้นเรียนจากประเทศกำลังพัฒนาในเอเชียแปซิฟิกจำนวนประมาณ 30 คน ผู้เขียนเป็นนักเรียนจากประเทศไทยเพียงคนเดียว ตอนแรกก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกันแต่พอเรียนร่วมกันไปนานเข้าก็ค่อยๆสนิทสนมกัน มีนักเรียนจีนสามคนคอยทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงและให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในปักกิ่ง           ปักกิ่งเมื่อสมัยเกือบสามสิบปีที่แล้วต่างจากปักกิ่งทุกวันนี้มากมาย ถนนหนทางเต็มไปด้วยรถจักรยาน มีอาคารสูงๆมากแต่ส่วนใหญ่จะเป็นที่พักอาศัยหรือหน่วยงานของรัฐบาลไม่ใช่อาคารสำนักงานทางธุรกิจ          ปักกิ่งในช่วงเวลานั้นเป็นฤดูร้อนอากาศจึงค่อนข้างร้อนไม่แพ้เมืองไทย ปักกิ่งมีการปลูกต้นไม้มากมายบางบริเวณก็ทำเป็นส่วนหย่อม เวลาเราเดินไปตามถนนจะรู้สึกถึงความร่มรื่นและเขียวขจีของต้นไม้ เวลาไปไหนต่อไหนกันผู้เขียนจะไปกับเพื่อนต่างชาติสามคน          การเดินทางในปักกิ่งส่วนใหญ่เราจะนั่งรถเมล์กับรถไฟใต้ดิน รถเมล์ในปักกิ่งในตอนนั้นแน่นมากพอๆกับรถเมล์ในกรุงเทพฯ บางคันดูเหมือนจะแน่นกว่าด้วยซ้ำ ส่วนรถไฟใต้ดินจะวิ่งรอบเมืองคงเป็นรถที่ใช้มาหลายปีดูค่อนข้างจะเก่า          วิถึชีวิตของชาวปักกิ่งในตอนนั้นดูจะยังเป็นสไตล์แบบคอมมิวนิสต์อยู่ แม้ว่าจะดูทันสมัยมากขึ้นกว่ายุคเหมา เจ๋อ ตุง เพราะชาวจีนก็เริ่มแต่งตัวแบบที่เป็นสากลกันมากแล้วโดยเฉพาะคนหนุ่มสาว คนที่พูดภาษาอังกฤษได้มีน้อยซึ่งน่าจะเป็นคนรุ่นใหม่ที่เพิ่งเรียนจบ คนสูงอายุมักจะอาศัยอยู่ตามบ้านเป็นส่วนใหญ่ ดูลักษณะภายนอกแล้วใจดี          ช่วงเวลานั้นประเทศจีนเพิ่งเปิดประเทศได้ไม่นานและเริ่มต้นเปลี่ยนระบบเศรษฐกิจจากระบบปิดมาเป็นแบบตลาดได้ประมาณ 10 ปี บ้านช่องในปักกิ่งเป็นแบบเก่ามักจะสร้างด้วยอิฐและมีชั้นเดียวซึ่งดูทึบแต่แข็งแรง แต่ก็เริ่มมีอาคารแบบสมัยใหม่เกิดขึ้นมากเหมือนกันแต่ยังเป็นสไตล์แบบสังคมนิยมอยู่          ในปักกิ่งผู้คนส่วนใหญ่จะใช้รถจักรยานขี่ไปตามถนนหนทาง […]

รู้ก่อนใครได้ที่นี้

http://ramswaroop.me