พูเดิ้ล เมนูจานเด็ดของคนผิวเหลือง

ram

เมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว จะมีนักช้อปชาวจีนมาเดินหาซื้อสุนัขบ้านเราเป็นว่าเล่น ทั้งที่ตลาดนัดสวนจตุจักร และตามบ้าน ตามคอกสุนัขทั้งในกรุงและต่างจังหวัด รวมทั้งนักช้อปชาวไทยก็ได้ผสมโรงอยู่ด้วย สมัยนั้นใครที่มีพูเดิ้ลเป็นต้องอดไม่ได้ที่จะขายให้กับนักช้อปพวกนี้ เพราะจะให้ราคาที่ดีมาก ๆ ดีกว่าที่ขายให้นักเลี้ยงคนไทยหลายเท่าทีเดียว แต่ต้องเป็นพูเดิ้ลที่ได้สเป็กที่พวกเขากำหนดนะ ถ้าไม่เขาก็จะไม่สน

ทุกคนต่างวิ่งหาพูเดิ้ลตามสเป็กที่กำหนด ซึ่งได้แก่
1.ต้องเป็นสุนัขเพศเมีย ที่ยังไม่เคยหรือผ่านการผสมพันธุ์มาก่อน
2.สีน้ำตาลแดง
3.อายุระหว่าง 4-8 เดือน
4.ร่างกายแข็งแรง สามารถเดินทางไปต่างประเทศได้
5.กินอาหารเม็ดสำเร็จรูป

ถ้าเป็นพูเดิ้ลตามที่กำหนดนี้มีเท่าไหร่เหมาหมด ผมเองก็ขายไปหลายตัวเช่นกัน แต่พอมารู้ทีหลังว่าเขาเอาไปทำอะไรแล้วแทบช็อก เพราะทุกตัวที่ส่งไปไม่รอดครับ แต่เขาจะโกหกว่าที่บ้านเขานั้นกำลังขาดแคลนพูเดิ้ลเพศเมีย เขาจะนำไปคัดเพื่อทำแม่พันธุ์ทุกคนต่างเชื่อสนิท แต่แล้วเมื่อมารู้ภายหลังต่างก็มีอาการไม่ต่างไปจากผมทุกราย

เริ่มด้วยพ่อค้าชาวจีน ไต้หวัน และญี่ปุ่น ซึ่งล้วนเป็นเชื้อชาติจีนเป็นคนผิวเหลืองทั้งสิ้น ต่างต้องการซื้อพูเดิ้ลตามสเป็กข้างต้น โดยอ้างว่าจะนำไปเลี้ยงเป็นแม่พันธุ์ เนื่องจากที่บ้านเขาอากาศหนาวเย็นมากเป็นเหตุให้การผสมพันธุ์ไม่ติด (สุนัขเพศเมียไม่ตั้งท้อง) ทำให้ขาดแคลนแม่พันธุ์อย่างมาก จึงต้องพยายามหาแม่พันธุ์เพื่อไปต่อสาย ถ้าไม่ทำดังนี้ในอนาคตอาจสูญพันธุ์พูเดิ้ลก็ได้ ว่าเข้าไปโน่น แต่เป็นอย่างนั้นจะจริงหรือไม่ต้องพิสูจน์

ผมเองขายพูเดิ้ลตามสเป็กได้มากกว่าใคร และได้รับเชิญให้ไปที่ประเทศเกาหลี เพื่อดูการเลี้ยงแม่พันธุ์ของเขา ซึ่งก็ไม่ต่างจากบ้านเราเท่าไหร่ เพราะจะแบ่งเป็นโซน มีโซนลูกสุนัข โซนสุนัขตั้งท้อง และโซนอนุบาลลูกสุนัข นับว่ามีสุขภาพอนามัยที่ดีด้วยกันทุกตัว ก่อนกลับบ้าน 1 วันผมมีโอกาสได้เดินเที่ยวในกรุงโซล และได้ไปที่ตลาดสดบังเอิญได้พบกับผู้ค้าเนื้อสดผ่านล่ามที่ไปด้วยกับผม แปลได้ความว่า สุนัขพูเดิ้ลที่ซื้อมาจากเมืองไทยทุกตัวต้องถูกชำแหละเอาเฉพาะมดลูก มิน่าเขาจึงเจาะจงซื้อเฉพาะพูเดิ้ลเพศเมียเท่านั้น เท่านั้นยังไม่พอเพราะมดลูกต้องติดไปกับรกของลูกที่ยังไม่ปฏิสนธิอีกต่างหาก นัยว่าเป็นยาบำรุงอย่างดีสำหรับเศรษฐีเกาหลี เป็นเมนูเด็ดสำหรับขึ้นเหลาทีเดียว

รุ่งขึ้นผมรีบเดินทางกลับทันที และสาบานไว้ในใจว่าต่อไปจะไม่ขายพูเดิ้ลให้พวกนี้อย่างเด็ดขาด ไม่ว่าจะได้ราคาดีสักเท่าไหร่ก็ตาม

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Next Post

วิญญาณ หรืออุปธาน ที่ ร.พ. ตำรวจ

เมื่อหลายปีมาแล้วช่วงที่ผมยังทำงานเป็น ผจก. ฝ่ายบุคคลใน รง. อุตสาหกรรมย่านสมุทรปราการ เป็นกิจการฟอก ย้อมเส้นด้าย และผ้าผืน มีพนักงานพอประมาณ และเครื่องจักรอีกจำนวนหนึ่ง พนักงานเข้างานเป็นกะ ทั้งหญิงและชาย ต้องทำงานเกี่ยวกับสารเคมีในการฟอกย้อม ซึ่งมีอันตรายที่ต้องระวังอย่างมาก มีพนักงานประสบอุบัติเหตุจากเครื่องจักรต้องเข้ารักษาตัวที่ร.พ. ตำรวจ และผมก็ต้องทำหน้าที่ไปเยี่ยม และเป็นตัวแทนของบริษัท ในคืนวันหนึ่งหลังจากเลิกงานแล้ว ผมมาถึง ร.พ.ประมาณ 19.00 น. ยืนรอเพื่อขึ้นลิฟต์ไปชั้นบน บรรยากาศที่ ร.พ.ช่างเงียบเหงา และวังเวงอย่างไรชอบกล หรืออาจเป็นเพราะผมคิดไปเองก็ได้ นาน ๆ จะมีคนเดินสวนทางมาสักคน ซึ่งก็คงเป็นเจ้าหน้าที่ของ ร.พ.นั่นเอง กลิ่นเฉพาะของ ร.พ. ที่จะเหมือนกลิ่นยา หรือแอลกอฮอก็คงไม่ผิดลอยคละคลุ้มมาตามอากาศเข้าจมูกผมอย่างจัง ไม่เป็นไรผมคิดในใจ ก็นี่มันเป็นที่ ร.พ.นี่นาจะไม่ให้มีกลิ่นอย่างนี้ได้อย่างไร สักครู่ลิฟต์เลื่อนลงมาและเปิดออกเหมือนเป็นการต้อนรับผู้มาเยือน ผมก้าวเท้าเดินเข้าไป แต่ต้องตกใจสดุ้งสุกตัวเมื่อมีกระแสลมพัดวูบมาทางด้านหลัง ลักษณะเหมือนมีใครสักคนเดินชน หรือกระแทกตัวผมจนเซไปข้างหน้า ผมรู้สึกได้จริงและเริ่มใจเต้นระทึก เข้ามาอยู่ในลิฟต์แล้วประตูลิฟต์ปิดสนิท และกำลังเคลื่อนตัวขึ้นข้างบน ความรู้สึกผมบอกตัวเองว่าเราไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แต่มีอะไร […]
วิญญาณ หรืออุปธาน ที่ ร.พ. ตำรวจ

รู้ก่อนใครได้ที่นี้

https://ramswaroop.me