โลกสีหม่นของคนเหงา กับความเศร้าที่หายได้

ram

จริง ๆ บทความนี้ผมเขียนขึ้นมาเพื่อช่วยให้กำลังใจคนที่กำลังประปัญหาซึมเศร้านะครับ เพราะโรคซึมเศร้าเนี่ยมันเป็น โรคที่ต้องใช้ความเข้าใจมันไม่ใช้โลกทางกายภาพที่สามารถรักษาแปปเดียวก็หาย แต่มันเป็นเรื่องของจิตใจ และสมองที่สั่งการซึ่งมันไม่สามารถบังคับได้ และคนที่กำลังเข้าสู่ของแรกนี้หากคุณเริ่มรู้ว่าตัวเองกำลังเข้าสู้การเป็นโรคซึมเศร้าละก็ ผมว่าการที่คุณจะออกจากตรงนี้ให้ได้ก่อน ก่อนที่มันจะลามไปกันใหญ่โตลองมาอ่านข้อความที่ผมกำลังจะส่งต่อให้ไหมครับ ?  

คุณไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกนี้นะครับ

โลกที่กว้างใหญ่ ท้องฟ้าที่กว้างขนาดนี้จะมีใครไหม จะมีสักคนอยู่ข้าง ๆ ฉันไหม ?นี้คือความคิดของคนที่กำลังจะเข้าสู่การเข้าไปหาเจ้าโรคร้ายเพราะฉะนั้นการที่คุณจะคิดว่าคุณอยู่บนโลกนี้เพียงคนเดียว บางทีคุณลองมองตรงข้างหลังที่มีมือของครอบครัวคอยให้กำลังใจอยู่ข้างหลังตลอดเวลา เพราะฉะนั้นคุณไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกนี้นะครับ

คำพูดคนดังมีดที่กรีดลึก คอยทำร้ายฉันอยู่ตลอด

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่คนรอบข้างต้องพยายามเอาใจใส่สักนิดนึง เพราะเรื่องคำพูดคนมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน  ทางด้านคนที่คิดมากกลับเรื่องคำพูดพวกนี้การที่คุณจะเก็บมาคิดมากมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ถ้าหากผมจะไม่บังคับให้คุณคิดมากมันก็เป็นไปไม่ได้ใช่ไหมครับ ? เพราะฉะนั้นทางออกในข้อนี้คนที่คิดมากคุณควรหาใครสักคนที่เป็นคนรู้ใจ คนใกล้ตัวที่ไว้ใจ สักคนคอยระบายเรื่องที่คุณอัดอั้นจากคำพูดคนที่คนพบเจอมา อาจจะทำให้คุณสบายใจกว่าการเก็บไว้คนเดียวก็ได้นะครับ

ฟังเสียงในฉัน ว่าฉันขอความช่วยเหลืออยู่ไหม ?

คนที่กำลังเข้าสู่สภาวะการเป็นโรคซึมเศร้า คือพวกเขาหรือผู้คนเหล่านี้ เขาจะกลัวการขอความช่วยเหลือมากที่สุด เพราะเขาก็ว่าเขาจะเป็นปัญหาในการใช้ชีวิตของคนอื่น และนั้น ทำให้เขาไม่กล้าที่จะพูด หรือ เอ่ยปากในการขอความช่วยเหลือ เพราะฉะนั้นตรงนี้จะต้องเป็นหน้าที่ของคนรอบตัวคอยดู คอยสังเกตุว่าเขาเหล่านั้นมีการขอความช่วยเหลือไหม ?

และนี้คือบางส่วนที่เราควรคอยสังเกตุกับกลุ่มคนเหล่านี้ให้ดี และอยากให้ทุกคนรู้ไว้นะครับ ว่าทุกคนเหล่านี้ เขาเพียงแค่เป็นโรค เขาไม่ใช่ตัวปละหลาด เขาไม่ได้บ้า เพียงแต่เขาอาจจะต้องการเอาใจใส่เพียงนิดนึง  และหากคุณเข้าใจในพวกเขาเหล่านั้น และเมื่อวันใดสักวันหนึ่ง เขาหายคุณจะมีความสุขมากถ้าหากเห็นคนเหล่านั้นยิ้มได้อีกครั้ง

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Next Post

พูเดิ้ล เมนูจานเด็ดของคนผิวเหลือง

เมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว จะมีนักช้อปชาวจีนมาเดินหาซื้อสุนัขบ้านเราเป็นว่าเล่น ทั้งที่ตลาดนัดสวนจตุจักร และตามบ้าน ตามคอกสุนัขทั้งในกรุงและต่างจังหวัด รวมทั้งนักช้อปชาวไทยก็ได้ผสมโรงอยู่ด้วย สมัยนั้นใครที่มีพูเดิ้ลเป็นต้องอดไม่ได้ที่จะขายให้กับนักช้อปพวกนี้ เพราะจะให้ราคาที่ดีมาก ๆ ดีกว่าที่ขายให้นักเลี้ยงคนไทยหลายเท่าทีเดียว แต่ต้องเป็นพูเดิ้ลที่ได้สเป็กที่พวกเขากำหนดนะ ถ้าไม่เขาก็จะไม่สน ทุกคนต่างวิ่งหาพูเดิ้ลตามสเป็กที่กำหนด ซึ่งได้แก่ 1.ต้องเป็นสุนัขเพศเมีย ที่ยังไม่เคยหรือผ่านการผสมพันธุ์มาก่อน2.สีน้ำตาลแดง3.อายุระหว่าง 4-8 เดือน4.ร่างกายแข็งแรง สามารถเดินทางไปต่างประเทศได้5.กินอาหารเม็ดสำเร็จรูป ถ้าเป็นพูเดิ้ลตามที่กำหนดนี้มีเท่าไหร่เหมาหมด ผมเองก็ขายไปหลายตัวเช่นกัน แต่พอมารู้ทีหลังว่าเขาเอาไปทำอะไรแล้วแทบช็อก เพราะทุกตัวที่ส่งไปไม่รอดครับ แต่เขาจะโกหกว่าที่บ้านเขานั้นกำลังขาดแคลนพูเดิ้ลเพศเมีย เขาจะนำไปคัดเพื่อทำแม่พันธุ์ทุกคนต่างเชื่อสนิท แต่แล้วเมื่อมารู้ภายหลังต่างก็มีอาการไม่ต่างไปจากผมทุกราย เริ่มด้วยพ่อค้าชาวจีน ไต้หวัน และญี่ปุ่น ซึ่งล้วนเป็นเชื้อชาติจีนเป็นคนผิวเหลืองทั้งสิ้น ต่างต้องการซื้อพูเดิ้ลตามสเป็กข้างต้น โดยอ้างว่าจะนำไปเลี้ยงเป็นแม่พันธุ์ เนื่องจากที่บ้านเขาอากาศหนาวเย็นมากเป็นเหตุให้การผสมพันธุ์ไม่ติด (สุนัขเพศเมียไม่ตั้งท้อง) ทำให้ขาดแคลนแม่พันธุ์อย่างมาก จึงต้องพยายามหาแม่พันธุ์เพื่อไปต่อสาย ถ้าไม่ทำดังนี้ในอนาคตอาจสูญพันธุ์พูเดิ้ลก็ได้ ว่าเข้าไปโน่น แต่เป็นอย่างนั้นจะจริงหรือไม่ต้องพิสูจน์ ผมเองขายพูเดิ้ลตามสเป็กได้มากกว่าใคร และได้รับเชิญให้ไปที่ประเทศเกาหลี เพื่อดูการเลี้ยงแม่พันธุ์ของเขา ซึ่งก็ไม่ต่างจากบ้านเราเท่าไหร่ เพราะจะแบ่งเป็นโซน มีโซนลูกสุนัข โซนสุนัขตั้งท้อง และโซนอนุบาลลูกสุนัข นับว่ามีสุขภาพอนามัยที่ดีด้วยกันทุกตัว […]
พูเดิ้ล เมนูจานเด็ดของคนผิวเหลือง

รู้ก่อนใครได้ที่นี้

https://ramswaroop.me